SPILLOVER EFFECTS OF US MONETARY POLICY ON INFLATION RATE AND FX VOLATILITY IN TURKEY: A VECM ANALYSIS

We aim to examine the effectiveness of the Central Bank of the Republic of Turkey’s (CBRT) monetary policy tools in reducing inflation and exchange rate volatility, given the spillovers emanating from the Federal Reserve’s (FED) policies between 2010 and 2022. Relying upon the vector error correction model methodology proposed by Johansen (1995), we found that the inflation rate, one of the main indicators of internal equilibrium conditions, is affected more strongly by global liquidity conditions than by the CBRT’s policies. Moreover, the evidence suggests that the long-term US interest rate proves to be the most disturbing factor to the exchange rate volatility in Turkey. More particularly, we show that the destabilizing effects of increases in the long-term US rates are stronger than the ability of the CBRT’s contractionary policies to fix internal and external disequilibria, which is evident in the erosion in the CBRT’s credibility. Given the devastatingly high economic and social costs associated with these rate hikes, the CBRT may instead turn to ways for enhancing the effectiveness of its policy tools by abandoning its unconventional policies. In this regard, it may start with restoring its highly damaged credibility and introducing some regulations restricting the free capital mobility.

Bu çalışmada, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası’nın (TCMB) para politikası araçlarının, 2010–2022 döneminde ABD Merkez Bankası’nın (FED) politikalarından kaynaklanan yayılma etkileri (spillover effects) çerçevesinde, enflasyon ve döviz kuru oynaklığını azaltmadaki etkinliğinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Johansen (1995) tarafından geliştirilen vektör hata düzeltme modeli (VECM) metodolojisine dayanarak elde edilen bulgular, iç denge koşullarının temel göstergelerinden biri olan enflasyon oranının, TCMB’nin politikalarından ziyade küresel likidite koşullarından daha güçlü biçimde etkilendiğini ortaya koymaktadır. Ayrıca bulgular, uzun vadeli ABD faiz oranlarının Türkiye’de döviz kuru oynaklığı üzerinde en fazla bozucu etkiye sahip faktör olduğunu göstermektedir. Daha açık bir ifadeyle, uzun vadeli ABD faiz oranlarındaki artışların yarattığı istikrarsızlaştırıcı etkilerin, TCMB’nin iç ve dış dengesizlikleri gidermeye yönelik daraltıcı para politikalarının etkinliğinden daha güçlü olduğu tespit edilmiştir. Bu durum, TCMB’nin kredibilitesinde meydana gelen aşınmaya işaret etmektedir. Söz konusu faiz artışlarının yol açtığı son derece yüksek ekonomik ve toplumsal maliyetler dikkate alındığında, TCMB’nin politika faizini artırmak yerine, alışılmışın dışındaki politika uygulamalarından vazgeçerek para politikası araçlarının etkinliğini artırmaya yönelik adımlar atması daha uygun bir seçenek olabileceği değerlendirilmektedir. Bu kapsamda, öncelikle ciddi biçimde zedelenmiş olan kredibilitesini yeniden tesis etmesi ve sermaye hareketlerinin serbestliğini kısmen sınırlayan bazı düzenlemeleri gündeme alması önerilmektedir.